Vriendschap met Paniek

“Waarom accepteren wat ik juist graag wil veranderen?” 
Een vraag die mensen mij vaak stellen in gesprekken over mindfulness en accepteren wat er in je leeft. Soms wordt gedacht dat acceptatie hetzelfde is als ‘bij de pakken neer zitten’. Dan wordt er bijvoorbeeld gezegd: “Als ik het accepteer zal er nooit iets veranderen!”

Hoe kan acceptatie tot vrijheid leiden?
Dit is een persoonlijk verhaal over mijn vriendschap met Paniek. Ik hoop dat jij er iets aan hebt.


De ontmoeting
Met een grote rugzak op mijn rug stap ik uit op een overvol perron in een stad ver van huis. Hoe graag ik ook zou geloven in die stoere reiziger die anderen in mij zien, het enige wat ik nu voel is paniek.

Overal om me heen lopen mensen. Het is heet, mijn hart klopt in mijn keel en ik heb geen flauw idee welke kant ik op moet. Het kost moeite om het tempo van mijn ademhaling onder controle te houden en het lukt niet om naar mijn buik te ademen. Niet flauwvallen Milou…
Een deel van mezelf is helder genoeg om te besluiten een paar meter verderop tegen een muurtje te gaan zitten. Denk na: zitten op je tas, waar zijn je belangrijkste spullen? Slap als een pop zak ik in elkaar op mijn tas. Concentreer: volg je ademhaling… Rustig maar… Langzaam komt mijn hart tot bedaren. De paniek is zo plotseling opgekomen dat ik niet begrijp waar ze vandaan komt.

Lieve Paniek, vertel eens: wie ben jij?
Een klein meisje komt achter mijn rug vandaan. Ze heeft haar duimpje in haar mond en twee staartjes staan schots en scheef op haar hoofd. Ze kruipt verkrampt en bevend bij me op schoot. Zachtjes wieg ik haar heen en weer. Ik ben hier lieve Milou, ik zal er altijd voor je zijn. Jij mag altijd bij me komen! Langzaam ontspant haar kleine lijfje. Verlegen komt ze een klein beetje overeind. Kijk eens naar al die mensen Milou! Zie je die mevrouw met die grote hoed? En luister eens naar die meneer, hij maakt muziek! Wat zie jij allemaal? Ze laat haar duimpje los en kijkt nu nieuwsgierig om zich heen.

Ga je mee de wereld ontdekken?
Samen blijven we nog even zitten en uiteindelijk sta ik op. Met mijn rugzak over mijn schouder steek ik mijn hand uit naar het meisje. Ze kijkt glimlachend naar me op en huppelt dan voor me uit. Rustig zoek ik uit welke kant ik op moet en loop richting het hostel dat ik heb geboekt. Terwijl ik wandel wordt het meisje als vanzelf weer onderdeel van mijzelf. Maar ze is niet meer in Paniek. Ze is blij en nieuwsgierig. Ze durft het aan want ze weet dat haar volwassen (nu toch wel stoere) zelf haar beschermt.

Als kind ben je afhankelijk
Toen ik als klein meisje nog niet bij machte was om zelf de controle te nemen, moet iets mij intens bang hebben gemaakt. Zo bang dat ik er op volwassen leeftijd nog steeds van in paniek raakte.
Als kind ben je daadwerkelijk afhankelijk. Wanneer je niet voldoende wordt beschermd, geliefd of jezelf mag zijn, kun je van alles over jezelf gaan geloven. In mijn geval: “Ik ben in gevaar, ik kan dit niet alleen!”. Laat ik voorop stellen: ik heb liefdevolle ouders waar ik stapelgek op ben, maar zoals in iedere opvoeding: je kunt het nooit precies goed doen (en dat hoeft ook niet!).
Eenmaal volwassen ben je feitelijk sterk genoeg om het wel aan te kunnen, je bent immers niet meer  afhankelijk. Een overtuiging kan echter in de weg zitten wanneer pijnlijke herinneringen worden opgeroepen. Op zo’n moment zou je tegen jezelf kunnen zeggen: “Wat ben ik een slappeling omdat ik in paniek raak, er is geen enkele reden voor!”. Een innerlijk kind raakt hier echter alleen maar heviger van in paniek. Ooit had je iemand nodig die er op dat moment niet voor je was. Wat zou jij doen voor een kind in paniek?

Wees degene die jij nodig hebt

Wie vraagt er diep van binnen om jouw aandacht terwijl jij hem liever zou afwijzen?
Denk bijvoorbeeld aan boosheid, eenzaamheid, of verdriet.
Wie zou jouw liefde en aandacht mogen ontvangen ?

Deel gerust jouw ervaring, ik ben benieuwd!

* Behoefte aan ondersteuning bij jouw ontmoeting?
Voel je vrij om contact met me op te nemen.

 

 

3 thoughts on “Vriendschap met Paniek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.